چه قدر سخته توی چشمای کسی نگاه کنی که تمام مهرت رو ازت دزدیده
و به جاش یه زخم همیشگی به قلب تو هدیه داده
و به جای اینکه لبریز از کینه و نفرت شی حس کنی که هنوز دوستش داری
چه قدر سخته دلت بخواد سرت رو باز به دیواری تکیه بدی
که یه بار زیر اوار غرورش همه وجودت له شده
چه قدر سخته تو خیالت ساعت ها باهاش حرف بزنی
         اما وقتی دیدیش هیچ چیز جز سلام نتونی بگی         
چقدرسخته وقتی پشتت بهشه دونه های اشک گونه ها تو خیس کنه
اما مجبور باشی بخندی تا نفهمه هنوزکه هنوزه دوسش داری
.چه قدر سخته گل ارزوهاتو تو ی باغ دیگه ای ببینی
 و هزار بار تو خودت بشکنی و اروم زیر لبت بگی:
گل من باغچه نو مبارک